Çok uzak diyarlardan, Patagonya'da geçen bir yol hikayesi var bu sefer.. Bu filmi izlerken ne kadar da içi kararmış ve septik kişiliklere dönüştüğümüzün ya da dönüştürüldüğümüzün farkına vardım. Üç karakterin de yolda tanıştığı birilerince kayışa çekilip, bir şerefsizlik, bir ibnelik döneceğini düşünüp sonrasında öyle olmadığını görerek, hikayedeki her tanışılan ve ayrılınan insanların küçük hikayecikleri sonrası sırıta sırıta bitirdim filmi. İyi olan insanların ve iyilik yapma erdeminin azaldığı "modern hayatımızda" kendimizi koruma refleksinin tezahürü idi o düşünceler belki de... Bilemiyorum Altan. Çok iyi film.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder